Potencje homeopatyczne - kropla substancji czynnej w oceanie

Rozcieńczając jedną część pranalewki z 99 częściami rozcieńczalnika (zazwyczaj etanolu) uzyskujemy potencję 1C. Z kolei rozcieńczając 1 część potencji 1C z 99 częściami etanolu uzyskujemy potencję 2C (lub 2CH).

Potencje dziesiętne otrzymuje się rozcieńczając jedną część pranalewki z 9 częściami etanolu – w ten sposób powstaje rozcieńczenie 1D, następnie: rozcieńczając 1 część potencji 1D z 9 częściami etanolu uzyskujemy potencję 2D (lub 2 DH), itd.

Generalnie 15 minut przed zażyciem leku homeopatycznego i do 15 minut po jego zażyciu nie można przyjmować pokarmów, płynów, ani myć zębów.

Po każdym rozcieńczeniu następuje dynamizowanie, czyli wstrząsanie. Proces przygotowywania wyższych potencji powinien trwać nawet do 3 miesięcy, gdyż wtedy siła, a jaką działa specyfik jest większa.

Lek powinien przygotowywać homeopata i – o ile to możliwe – powinno się unikać mechanicznego rozcieńczania.

Leki o wyższych potencjach przejawiają silniejsze działanie – co pozornie zaprzecza logice, gdyż posiadają mniejszą ilość substancji leczącej. Z tego też powodu przyjmuje się, iż to rozcieńczalnik posiada zdolności lecznicze – co związane jest z zasadami rządzącymi homeopatią. 

Hahnemann – twórca nauki homeopatii  – stwierdził, iż najskuteczniejszymi specyfikami są te, uzyskane przez potencjowanie w stosunku 1: 50 000. Metoda ta, jak określił to sam twórca: „…ma zdecydowaną przewagę nad poprzednią i stanowi podstawę do osiągnięcia skuteczności i którą całkowicie pochwalam z własnego doświadczenia”.

Według Hahnemanna ostatecznie lek powinno się poddawać rozcieńczony w 7 łyżkach stołowych roztworu i dorosły człowiek powinien zażyć 2-3 takie łyżki. 

Pranalewka a lek

Początkowym etapem jest sporządzenie pranalewki.

Pranalewkę sporządza się zanurzając substancję czynną, która może być pochodzenia: roślinnego, zwierzęcego bądź też mineralnego, w alkoholu – pierwotnie używano tylko alkoholu „z przedniego gatunku zboża”.

Jeżeli substancja czynna nie ma właściwości rozpuszczalnych, to należy ją rozetrzeć z dodatkiem laktozy lub skrobi (przykładowo w moździerzu) w stosunku 1:99 albo 1:9 – w zależności od rodzaju substancji  - otrzymujemy w ten sposób tryturację 1 CH; tryturację 2 CH otrzymujemy poprzez rozcieranie 1 CH z 99 częściami laktozy. Począwszy od 3 CH można stosować alkoholowy rozpuszczalnik.

Sporządzanie pranalewki polega na działaniu alkoholem na substancję czynną i wytrącaniu jej. 

Pranalewka musi być poddana "obróbce". 

Procesem prowadzącym do tego są kolejne rozcieńczenia i dynamizowanie. 

Rozcieńczenia sporządza się poprzez dodanie jednej części pranalewki i 9 albo 99 części alkoholu lub wody. 

Taki proces należy wykonać wiele razy, w zależności od właściwości substancji czynnej i dolegliwości. 

Pierwszym urządzeniem służącym do potencjowania (potencjonowania) homeopatycznego był centezymalny aparat przepływowy (Skinner Centesimal Fluxion Potentiser), który pozwalał na wykonanie 100 000 rozcieńczeń w 33 godziny.  

Po każdym rozcieńczeniu, należy - co ma z założenia przekształcić energię materialną substancji czynnej w czystą energię "niematerialną" - dynamizować roztwór, czyli wstrząsnąć 10 lub 100 razy. 


Powiązane artykuły:
Potencje homeopatyczne
Nastawienie anty-homeopatyczne
Strona główna